អាកូស (អ៊ុយលីសវិលវិញ)

រឿងអ៊ុយលីសវិលវិញ បកប្រែសម្រួលដោយ ទត់ ពុទ្រី និងបោះពុម្ភនៅឆ្នាំ ២០០៤
រឿងអ៊ុយលីសវិលវិញ បកប្រែសម្រួលដោយ ទត់ ពុទ្រី និងបោះពុម្ភនៅឆ្នាំ ២០០៤

ខ្ញុំបានចំនាយពេលរយៈពីរយប់ (បើគិតជាម៉ោងប្រហែលជា១០ម៉ោង) ដើម្បីអានរឿង អ៊ុយលីសវិលវិញ។ រឿងនេះគឺជារឿងរបៀបផ្សងព្រេង របស់តួអង្គអ៊ុយលីសដែលជាតួអង្គមេទ័ពដ៏អង់អាច។ អ៊ុយលីសបានប្រយុទ្ធជាមនុស្សផង យក្សផង អាទិទេពផង ខ្មោចបិសាចផង ទេពអប្សរផងធ្វើយ៉ាងណាអោយតែបានត្រលប់ទៅដល់កោះអ៊ីតាកដែលជាដែនដីកំនើតរបស់ខ្លួនវិញ។ បន្ទាប់ពីច្បាំងឈ្នះក្រុងត្រ័រ និងនាំយកនាងហេលេនមកប្រគល់ជូនស្តេចត្រាមេឡេណាសនៃក្រុងឡាដេសេមន អ៊ុយលីសបានវង្វេងតែលតោលលើសមុទ្រប្រហែលជាជិតម្ភៃឆ្នាំទម្រាំបានមកកោះដល់អ៊ីតាក និងជួបជាមួយពេនេឡុបដែលជាភរិយា និងកូនរបស់គាត់តេឡាម៉ាក។

ដំនើរជិវិតរបស់គាត់ជិតម្ភៃឆ្នាំនៅសមុទ្រ ពិតជាប្រឈមមុខគ្រប់បែបយ៉ាង។ អ៊ុយលីសមានទេព្តាមួយអង្គឈ្មោះអាតេណា ដែលជាកូនស្រីសំណព្វរបស់អាទិទេពស្ហឹសដែលជាអាទិទេពគ្រប់គ្រងអ្វីៗទាំងអស់ តាមថែរក្សា។ បើទោះបីជាអ៊ុយលីសតែងតែងមានទេព្តាអាតេណាតាមជួយក៏ដោយគាត់មិនដែលរំពឹងអ្វីពីអាទិទេពនោះ។ គាត់ជឿជាក់ទៅភាពអង់អាច មុះមុត និងការមិនបោះបង់របស់គាត់។

បើទោះបីជាសាច់រឿងមានភាពប្រទាក់ក្រឡាគ្នាជាមួយអាទិទេព ខ្មោចព្រាយបីសាច នឹងការប្រយុទ្ធដ៏អស្ចារ្យរបស់អ៊ុយលីសជាមួយតួអង្គយក្ស ក៏ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ជាងគេគឺភាពស្មោះត្រង់របស់អាកូសដែលសត្វឆ្កែសម្លាញ់មួយក្បាល និងក៏ជាមិត្តភក្តិរបស់អ៊ុយលីសផង។

កាលពីម្ភៃឆ្នាំមុនអ៊ុយលីសចេញធ្វើសង្រ្គាមនៅត្រ័រ កូសគ្រាន់តែកូនឆ្កែមួយរបស់អ៊ុយលីសដែលតែងដើរតាមអ៊ុយលីសទៅប្រម៉ាញ់ជាញឹកញយនៅលើដែនដីអ៊ីតាក។  ចាប់តាំងពីអ៊ុយលីសចេញទៅសង្រ្គាម អាកូសវាចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍ថាបាត់បង់អ្វីម្យ៉ាង។ នៅរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយមុនការត្រលប់របស់អ៊ុយលីស កំលាំងពលំបានបោះបង់ចោលរាងកាយដ៏ស្គម កំព្រឺងរបស់វា ហើយអ្នកបំរើក្នុងវាំងអ៊ីតាកក៏លែងនឹកនាដាក់បាយអោយវាស៊ីទៀតដែរ។

អាកូសរស់នៅដូចអ្នកសំុទាន រូបរាងឡើងសល់តែស្បែកដណ្តប់ឆ្អឹង ចៃ ដំបៅ អង្កែរពេញខ្លួន ដេកលែងចង់ក្រោយ។ សូម្បីតែរុយទំក៏លែងបក់ដែរ។ បើទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តីអាកូសហាក់បីដូចទ្រាំរស់ដើម្បីចង់ជួបម្ចាស់ខ្លួន(អ៊ុយលីស)លើកចុងក្រោយ។កំលាំងនេះបានធ្វើអោយអាកូសខំប្រឹងរស់យ៉ាងត្រដាបត្រដួស។វាដេកអស់សង្ឃឹមរង់ចាំតែថ្ងៃស្លាប់តែប៉ុននោះ។ ប៉ុន្តែដោយសារក្តីសង្ឃឹមចង់ជួបមុខម្ចាស់វាក៏ខំប្រយុទ្ធនឹងមច្ចុរាជដែលតែងតែចង់មកយកជិវិតវារាល់ថ្ងៃ។

អស្ចារ្យ! បើទោះបីជាទុរន់ទុរាយ៉ាងណាក៏ដោយ គ្រាន់តែលឺសម្លេងម្ចាស់ វាខំប្រឹងស្តាប់ឥតច្រលំ ហើយខំងើយមើលមុខម្ចាស់វា។ វាចំណាំម្ចាស់វាយ៉ាងច្បាស់។ អាកូសខំប្រឹងបក់កន្ទុយរវិច ហើយខំប្រឹងងើបយ៉ាងត្រដាបត្រដួសដើម្បីទៅទទួលម្ចាស់វា។

ទោះបីជាបែកអាកូសជិតម្ភៃឆ្នាំ ក៏អ៊ុយលីសនៅចំនាំអាកូសដែរ។ អ៊ុយលីសខំប្រឹងសម្លឹងមុខវាដោយហូរទឹកភ្នែក ហើយនិយាយថ  ” អាកូស មានតែអែងប៉ុននោះដែលនៅចំនាំម្ចាស់អែងឥតច្រលំ។ តើអែងរស់នៅចាំទទួលអញឫមិនមែន?”

អាកូសខំប្រឹងប្រមូលកំលាំងចុងក្រោយដើម្បីសម្លឹងមើលមុខម្ចាស់ដែលវាបានរង់ចាំអស់ជិតម្ភៃឆ្នាំ ហើយក៏បិទភ្នែកស្លាប់ក្បែរជើងម្ចាស់វា។

រឿងរបស់អាកូសជារឿងទីពីរដែលខ្ញុំបានអានបន្ទាប់ពីរឿង ហាជីកូ៕