«សំបូរព្រៃគុក» ​ជាឈ្មោះ​កាត់​បារាំង?

ខ្យង-Khcang

កំណែសម្រួល​ឈ្មោះ​ ថ្ងៃទី១២ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៧៖

ខ្ញុំយល់ស្របតាមការពន្យល់របស់បង ហេង សុផាឌី តាមរយៈ​យោបល់នៅលើ facebook post របស់បង​ ញឹម សុធាវិន នៅថ្ងៃនេះ​ថា​៖ “ខ្ញុំសូមចូលរួមយោបល់ខ្លះក្នុងនាមបុគ្គលមួយរូបដែលបានចូលក្នុងកិច្ចការ​សរសេរ ឯកសាររម​ណីយដ្ឋានប្រាសាទសំបូរព្រៃគុក​​ សុំចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោក។​ ការដែលសម្រេចសរសេរពាក្យសំបូរ មិនសរសេរ សម្បូណ៌​ ព្រោះយកតាមឈ្មោះដែលប្រើជាផ្លូវការក្នុងវិស័យរដ្ឋបាល ដែលទទួលស្គាល់ដោយក្រសួងមហាផ្ទៃ។​ ដូច្នេះហើយទើបក្រុមការងារយល់ថាត្រូវសរសេរឲ្យត្រូវតាមពាក្យដែលប្រើក្នុងវិស័យរដ្ឋបាលជាផ្លូវការរួចទៅហើយ បើទោះជាដឹងថាពាក្យនោះពុំត្រឹមត្រូវតាមក្បួនច្បាប់វេយ្យាករណ៍ខ្មែរក៏ដោយចុះ។​ ម្យ៉ាងទៀតគិតថា ការដែលប្រើពាក្យថ្មីនាំឲ្យច្របូកច្របល់។

ដូច្នេះខ្ញុំសូមកែសម្រួលឈ្មោះក្នុងអត្ថបទនេះ​ពី «សម្បូរ» មក​ជា «សំបូរ» វិញ។ ម្យ៉ាងទៀតនៅ​ពេល​សរសេរ​អត្ថបទនេះ ​ខ្ញុំ​គិត​តែ​តាម​វចនានុក្រម​មិនបាន​គិតទៅ​លើការសរសេរ​ជាឡាតាំងរបស់អ្នកស្រាវជ្រាវបារាំង​ដូច​ជាគ្រូសំស្ក្រឹត​លោក ល្វី ហ្វីណូត៍ និងលោក ប៉ាម៉ង់ទីយេ ដែលសរសេរជា Sambór (m=ម, ó=ូ) «សម្បូរ» នៅឆ្នាំ១៩១២ Saṃbór (ṃ=ំ, ó=ូ) «សំបូរ» នៅឆ្នាំក្រោយៗមក។ ខ្ញុំក៏ត្រលប់ទៅមើល​វចនានុក្រម ខ្មែរ-បារាំង របស់លោក អាយម៉ូនីញេ និងលោក សឺង ដៀប (បោះពុម្ពឆ្នាំ១៨៧៨) និង​របស់លោក ហ្សង់-បាប្ទិស្ត ប៊ែរណា (បោះពុម្ពឆ្នាំ១៩០២) ម្តងទៀត​ ឃើញថា​អ្នកទាំងបីសុទ្ធតែសរសេរ «សំបូរ» ជាព្យាង្គរាយ (សូមមើលរូបខាងក្រោម)។ នេះប្រហែល​ជាទម្រង់ដែលគេនិយម​សរសេរនៅជំនាន់នោះ ដូច្នេះគួរសរសេរឈ្មោះ​ជា «សំបូរ» ពុំមែន «សម្បូរ» ឡើយ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្មែរ​សរសេរ​ព្យាង្គរាយ​និង​តម្រួត​ឆ្លាស់គ្នាយូរយារ​ហើយ ឲ្យថា​ត្រូវឬខុស​នោះក៏ពុំបាន​ដូចគ្នា គ្រាន់តែដើម្បីសម្រួល​ការសរសេរផង​និង​ចំណាំផង យើង​តោង​ប្រើ​ទម្រង់តែមួយ​ឲ្យ​ស៊ីគ្នា​ហើយ​ឲ្យកំណត់ចំណាំមួយថា​អាចសរសេរជាទម្រង់មួយទៀតបាន​ជាការស្រេចហើយ។ ក្នុងអត្ថបទខាងក្រោម​ ខ្ញុំរក្សាទម្រង់ «សម្បូរ» តាមវចនានុក្រម​កាលណា​ខ្ញុំឲ្យជាអត្ថន័យ​ឬយោងពីឯកសារគេដែលប្រើទម្រង់នេះ តែ​ខ្ញុំប្រើ «សំបូរ» ជាឈ្មោះ​ប្រាសាទ​និងភូមិ​ដូច្នេះវិញ។

dico វចនានុក្រមខ្មែរ-បារាំង ដែលបោះពុម្ពមុន​វចនានុក្រមខ្មែរ

អត្ថបទ

មកទល់​ឥឡូវនេះ មាន​ការ​ពន្យល់បកស្រាយ​ច្រើនបែបយ៉ាងចំពោះអត្ថន័យរបស់ឈ្មោះ «សំបូរព្រៃគុក» ដូចជា​ឯកសារ​ចុះបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោក​ប្រែជាអង់គ្លេស​ថា “the temple in the richness of the forest” «ប្រាសាទនៅ​ក្នុងព្រៃ​ដ៏សម្បូរ?»។ លោក​ មីសែល​ ត្រាណេ​ ធ្លាប់ពន្យល់​យ៉ាងខ្លីថាវា​ផ្សំដោយពាក្យបី​គឺ «​សម្បូរ» ជា​ឈ្មោះ​របស់​ភូមិ​មួយ​នៅ​ជិត​ក្រុម​ប្រាសាទ​, «​ព្រៃ​»​ សំដៅ​ព្រៃឈើ, និង «​គុក (Kuk)» ជា​ពាក្យ​ខ្មែរហៅ «ប្រាសាទ​»។ សរុបមក«​សម្បូរ​ព្រៃ​គុក​»​មាន​ន័យ​ថា «​ព្រៃស្តុក​ដោយ​គុក ឬ​ប្រាង្គ​ប្រាសាទ​» (La foret aux tours)។ យ៉ាងណា​ក៏យើងឃើញនៅមាន​ការបកស្រាយ​ខុសៗគ្នាចំពោះឈ្មោះនេះ ពិសេស​ក្នុង​រយៈពេលដែល​ «សម្បូរព្រៃគុក» ក្លាយជា​បេតិកភណ្ឌពិភពលោក។ ក្នុង​សំណេរ​នេះ​ ខ្ញុំ​រពឹង​ថា​ការបកស្រាយ​ផ្សេងៗ​ពី​ឈ្មោះ«​សំបូរ​ព្រៃគុក»​នឹង​បញ្ចប់ត្រឹម​នេះដើម្បី​យើងអាច​​ងាកទៅរក​ប្រធានបទផ្សេងទៀត។

ខ្ញុំបាន​បកស្រាយពី​ «គុក» និង «គុហ៍» ​នៅ​ប្លុក​មុនរួចហើយ នៅទីនេះ​ខ្ញុំ​សុំបកស្រាយ​លើ​ការណ៍​ដែល​នាំឲ្យ​ពិបាកប្រែ​និង​ពន្យល់ពាក្យ «សំបូរព្រៃគុក»។ ជាទូទៅ​ប្រាសាទ​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​មានឈ្មោះដូច​ជា «ព្រៃគុក» «ព្រៃប្រាសាទ» ឬ «ព្រៃក្តី» ដែល​មានន័យជារួម​ថា «​ព្រៃរបស់ប្រាសាទ» ឬ «ព្រៃដែលមាន​ប្រាសាទ» ពោល​គឺសំដៅ​ទៅ«​ដី​ព្រៃ​​»​ដែល​​មានប្រាសាទ​ក្នុងនោះ ពុំមែន​សំដៅ​ទៅ​លើ​ឈ្មោះប្រាសាទផ្ទាល់ឡើយ (ត្រង់នេះ​សូម​មិត្ត​អ្នកអាន​មើល​អត្ថបទ​របស់​អ្នកគ្រូពៅ សាវរស ដែល​ខ្ញុំ​ប្រែសម្រួល​មួយវគ្គខ្លីជាខ្មែរ​នៅ​ខាងចុង​ប្លុកអំពី​គុក)។…

View original post 861 more words